Haastige spoed …

De voortuin begin juni.

Bij kwetsuur denk ik het eerst aan botbreuken. Ik verkeer in de gelukkige omstandigheid dat nog nooit te hebben meegemaakt. Waar moet ik dan over schrijven? Oh wacht, ik heb vanmorgen mijn scheenbeen lelijk verwond, een gevalletje haastige spoed.

Vlak voor ons huis stond een uit de kluiten gewassen conifeer. Dit jaar heb ik de knoop doorgehakt, samen met nog twee, wat kleinere bomen moest hij weg. Met de juiste connecties was dat klusje binnen een uur geklaard. Ja, je zal nog maar niet zeker van je zaak zijn. Ik vroeg: “Kun je me een keer helpen …?” Een uur later waren alle drie de bomen weg, in stukjes in een de kar.

Je kent het wel, wanneer je dan toch bezig bent, dan maar meteen goed. Dus heb ik dinsdag mijn overgroeid rotstuintje leeggehaald. Alle stenen op een hoop en de nog goede planten in bakken. Woensdag van de stenen een muurtje gemaakt, de grond verbeterd met wat tuinaarde en dan begint het mooiste natuurlijk: mooi maken. Vanmiddag had ik afspraken dus ik wilde vanmorgen nog zo veel mogelijk doen. Toen de meeste planten op hun plek stonden moesten ze nog ingegraven worden.

Tja, op klompen, modderig en haastig gleed ik weg en stootte me heel hard tegen de stenen rand bij de weg. AU! Resultaat: een lelijke open en blauwe plek en … een #WOT.

Zo zag de tuin er dinsdagochtend uit, de hele rechterhelft is leeggehaald
en opnieuw ingericht. Het is nu donker, dus geen foto mogelijk, het eindresultaat volgt nog.

* Write On Thursday, dat is waar #WOT voor staat. Een initiatief van Karin Ramaker. Iedere donderdag presenteert zij een woord waarmee vele bloggers aan de slag gaan. Deze week Kwetsuur.

Kijk en dit is het geworden:

 

2 gedachten over “Haastige spoed …”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *