Buurmansverdriet

Het is al ver in april en we lopen nog steeds met de winterjas aan. Geen overbodige luxe. Maar ondanks dat is het voorjaar volop aan de gang, verschillende bomen staan in bloei en de tuin wordt steeds groener. Genieten vind ik dat, al die verschillende kleuren groen. Natuurlijk is niet al het groen gewenst, dus ook op de knietjes de tuin door paardebloemen uitsteken en zevenblad weghalen.

Toen wij hier elf jaar geleden kwamen wonen kreeg ik te maken met een tuin waar geruime tijd niet naar omgekeken was. Daarnaast barste hij van de munt. Kortom eerst een paar weken wieden en ‘puinruimen’. Nu heb ik een moeder die erg van tuinieren houdt. Zij leerde mij wat zevenblad is en hoe je alle worteltjes verwijderd. Zij noemde het buurmansverdriet. Het zat bij mij midden in de tuin, dus ik doopte het om in kopersverdriet. De plek van enkele vierkante meters hebben wij heel secuur omgewerkt en elk wit worteltje verwijderd. Ik ben mijn moeder nog altijd dankbaar, want een echte plaag is het nooit geworden.

Inmiddels weet ik wel waar de naam buurmansverdriet vandaan komt. Het plantje staat mijn buurman niet in de weg. En dus ben ik er het hele hele seizoen mee in de weer, zodra hij onder het hek doorgaat haal ik het weg. Mijn tuin zal niet éénkleurig groen worden.

Geschreven 20 april 2012